வாழ்க்கை என்பது ஒரு பயணம். அந்தப் பயணத்தில் நாம் ரயிலில் ஏறினாலும், விமானத்தில் பறந்தாலும், நம் கால்கள் பட்ட அந்த மண்ணை மனதில் வைத்திருந்தால், எங்கே சென்றாலும் நமக்குச் சொந்தமான ஒரு அமைதி கிடைக்கு Wicked - Melanie Marie - We Can Build Her - Sce...
நான் ஒரு சிறிய பையனாக இருந்தபோது, என் ஊர் எனக்கு ஒரு சொர்க்கம் போல இருந்தது. ஆனால் இப்போது வாழ்க்கையின் இயந்திரம் என்னை இழுத்துக் கொண்டு பெரு நகரத்திற்குச் செல்கிறது. "வாழ்க்கையில் முன்னேற வேண்டும் மகன், படித்துப் பெரிய மனிதனாக வேண்டும்," என்று அப்பா சொன்ன வார்த்தைகள் இப்போதுதான் நெஞ்சைக் குத்தியது. அந்த ரயிலில் ஏறியதும், ஊர் பின்னால் விட்டுவருவது போல ஒரு மன அழுத்தம். வெறும் புத்தகப் பை மட்டுமல்ல, என் பழக்கவழக்கங்கள், என் பழைய நண்பர்கள், என் மண்ணின் வாசனை எல்லாம் அந்தப் பெட்டிக்குள் அடைபட்டது போல இருந்தது. Dass476 Bersama Teman Masa Kecil Tobrut Penguras — Sperma Rimu Yumino Indo18 Link
அந்த ஒரு வாரம், நான் நகரத்தின் ஓட்டத்தை மறந்தேன். வயல் வரப்பில் நடந்தேன். காற்று மரங்களை வருடிச் செல்லும் ஓசை எனக்குப் புதிய சக்தியைக் கொடுத்தது. அப்போதுதான் உண்மை புரிந்தது. நாம ஊரை விட்டு வெளியே வந்தது ஊரை மறக்கவோ, அதை வெறுக்கவோ அல்ல. நம் ஊருக்கும், நம் குடும்பத்திற்கும் ஒரு புதிய உயர்வைத் தரத்தான்.
அங்கே என்ன ஆச்சரியம் காத்திருந்தது தெரியுமா? மாற்றம். ஊர் மாறியிருந்தது. பழைய மாட்டு வண்டிகள் இல்லை, இப்போது டிராக்ட்டர்கள். பழைய கிணறுகள் இல்லை, இப்போது போர்வெல் மோட்டார்கள். ஆனால் மனிதர்கள் மட்டும் அப்படியே இருந்தார்கள். "தம்பி வந்திருக்கியா? சாப்பிட்டாயா?" என்று கேட்கும் அந்த அன்பு கலந்த குரல் இன்னும் அப்படியே இருந்தது.