Një herë e një kohë, në qytetin e ngjeshur e plot zhurmë, jetonte një plak i thjeshtë që quhej Mestan. Mestani nuk kishte as kompjuter, as smartphone, dhe as televizor. Pasuri e tij e vetme ishte një telefon i vjetër me tela, i zi si nata, dhe një libër vizatimor i trashë, me kopertina të dëmtuara, që ai e quante thjesht "Lista". Missax191007verakingdontsayawordact1 Hot Instant
Por kjo listë kishte edhe një faqe të veçantë, faqen e fundit, të shkruar me laps të kuq. Aty ishte vetëm një numër, i rrethuar me një zemër të vizatuar pak a shumë bukur. Ishte numri i Sofies, gruas së tij që kishte ikur prej vitesh në një botë tjetër. Mestani e dinte se numri nuk punonte më, se zilja nuk do të binte kurrë në shtëpinë tjetër, por ai e ruajti aty. Herë pas here, ai ngrente rrugën, bënte numrin, dhe sapo dëgjonte zërin e saj të regjistruar në mesazhin e zërit, ai thjesht qëndronte në heshtje, duke dëgjuar atë "Përshëndetje, ju folët Sofia...", si për të pasuruar pak shpirtin e tij vetëm. Descargar Visual Foxpro 90 Top Full Espanol 64 Bits Completo
Për Mestanin, kjo listë nuk ishte thjeshtë një grumbull numrash. Ishte harta e jetës së tij. Çdo numër kishte një histori. Kishte numrin e bakallit të vogël për gjëra të nevojshme, numrin e orëtarit që i rregullonte orën e murit çdo dimër, dhe numrin e shoferit të autobusit që e njihte që nga i biri ishte fare i vogël. Faqet e listës ishin të rrudhosura, të njollosura me bojë lapsi dhe nganjëherë me gjurmë kafeje, secila tregonte se sa herë ai kishte kërkuar atje për të gjetur dikë.